OOP staat voor object oriented programming. In het huidige softwarewereldje is dit de meest gangbare methodiek. OOP heeft zo zijn voor- en nadelen. Ik zie er meer nadelen aan kleven dan voordelen. Ik merk in discussies wanneer ik aangeef dat er ook andere manieren zijn men bijna fanatiek religieus reageert.

Zo heb je ook colega's die boos worden omdat ik weer eens een static class had toegevoegd. Als ik simpel een aantal functies nodig heb waar a en b in gaan en c uitkomt en verder geen staat hebben waarom zou ik daar meerdere instanties van willen hebben? Een C# of Java omgeving dwingt me te werken met classes maar die heb ik vaak helemaal niet nodig.

OOP is een stuk gereedschap dat soms handig is. Het kan handig zijn bij het ontwikkelen van een spel waarbij een object waarbij je bij een spelfiguur zijn attributen bij houdt, dus een staat heeft.

Ik zie de wereld, denk ik, wat relatiever dan een flink aantal andere programmeurs in het veld, en dat botst wel eens. Ik ga niet meer in discussie met programmeurs die OOP verkondigen als een absolute waarheid. Met elke programmeer methodiek kun je gestructureerd software ontwikkelen maar ook een gigantische spagetti produceren.

Professioneel doe ik wel wat water bij de wijn ik pas ik me aan met wat je met een team wil bereiken. Het doel van software ontwikkelen voor een baas is iets wat goed werkt, wat bij draagt en verkoopbaar is. Privé programmeer ik procedureel omdat dat het beste past bij mijn manier van denken.

Lees ook dit mooie stukje om over na te denken:

Object-Oriented Programming — The Trillion Dollar Disaster

of http://harmful.cat-v.org/software/OO_programming/why_oo_sucks